Kanaatimce...

Anasayfa Fıkralar Öyküler
Şule Ural
Şair Şule Ural - Oyun

Oyun

Şûle Ural
12.10.2020- İzmir

Çocukluğumu sırtıma alsam, kollarını sıkıca boynuma dolasa, bacaklarıyla belimi sarsa..

Ben koşsam, ufka doğru..Ben koşsam..O da benimle olsa.. Paçalarından çocukluk aksa..

Birlikte dağları aşsak, benimle tatlı tatlı konuşsa..

Ağladığımda, yanağımdan akan damlaları, minik elleriyle okşayarak silse .O okşarken, kanayan yaralarım iyileşse ..

Sevgiyle baksa, gözbebeklerime.. Kendimi görsem, o masum, yalansız gözlerde.. Daralan yüreğim, bir anda genişlese.. Gözlerim gülse, önce. O gülücük, ağzıma konsa, ebru gibi genişlese, kocaman kocaman.. Gözyaşlarımın değdiği yerde, güller bitiverse..

Bir şarkı tuttursak, dünyada sadece biz varmışız gibi..

Kahkahalarımız, gökyüzüne süzülse , rengârenk balonlar gibi, envai tür kuşlar gibi uçuverse cıvıl cıvıl.. Gökyüzü bizimle sevinse, yeryüzü mis gibi koksa..

Çocukluğum.. Masum, günahsız, iç dünyası zengin, kalbi tertemiz..

Çocukluğum benimle gelse, sorgusuz sualsiz benimle kalsa..

Akıl gerektiğinde ona sorardım, kimseyi üzmeden çözüverirdi.. Minik elleriyle, sıcacık dokunurdu, üşümüşsem geçerdi ki..

Yanağıma bir öpücük kondururdu, dudaklarının değdiği yer, bir daha acımazdı ki..

Eskisi gibi, beraber bir oyun kurardık. Gazoz kapakları, çer çöp, ipler, teller, bezler oyunumuzun aksesuarı olurdu.. Öyle bir oyun kurardık ki, öyle bir dünya, görenler bize imrenirdi..

Büyükleri taklit ederdik, mahsuscuktan, sahici gibi..

Ama, onların yalan, hile, desiselerini oyunumuza almazdık.. Olmaz, onlar oyunu bozar..

Çocukluğum.. Sırtımda değil, başımın üstünde, benimle gelseydi..

Her şeye kuşbakışı bakar, doğruyu, yanlışı bana söylerdi..

Uyarırdı.."oraya değil, bu tarafa, orası çok yüksek, tehlikeli, şurası çukur, düşeriz, önünde taş var, dikkat!.."

Biz onunla, takım olurduk..

Çocukluğum, ben hızlı koştum, sen yetişemedin.. Seni bırakmadım, uyuyakaldın..

Ben memleket değiştim.. Sen mahmurdun, ben okula gittim.. Sen beklerken, büyüdüm be gülüm..

Ben büyüdüm annem.. Ne sen suçlusun, ne de ben..

Sen çocuk ülkesinde, oyun perisi oldun..

Oyunlar, çok güzeldi..

Sen, oyuncaklara daldın, ben oyuna..

İÇİNİZDEKİ ÇOCUĞA İYİ BAKIN.