Kanaatimce...

Şaka

Şûle Ural

05.05.2021 - İzmir

On sekizde , önlüğümü aldılar..

Bir gelinlik, bir de duvak taktılar..

Bir kocanın peşine yolladılar..

Artık sen büyüdün ya ,dediler..

Bolarmış elbise giydirdiler..

Dokuz ayda, bebeğimi verdiler..

Kitaplardan, çocuk bakmak öğrendim..

Çocuk iken, bir çocuğu üstlendim..

Onbir ayda, dağ gölgemi sildiler..

Üzerine, kara haber verdiler..

Babam öldü, anne- kardeş gittiler..

Matem elbisesi çıkmaz, dediler..

Çok zamanda, giydim çeşit entari..

Kâh kahırlı, kimi zaman neşeli..

Bir vakit dolandım hane , evleri..

Büyüttüm gittim ben , dört bebeğimi..

Kırkında, sen kaynanasın dediler..

Can pâremi, kucaklayıp gittiler..

Kırk ikide ,nine oldun dediler..

Rıza elbisesini giydirdiler..

Çocuklarım, okumaya gittiler..

Ağladım ben, gelince güldürdüler..

Al, bu senin elbisendir dediler..

Allı renkli hasreti giydirdiler..

Benim yurdum neresidir, bilmedim..

Bir şehirden, ötekine yüklendim..

Tam benimdir, bura evimdir dedim..

Yola düştüm, memleketi değiştim..

Ben nerdeyim, diyemeden büyüdüm..

Gözüm açıp, kapayınca yürüdüm..

Zaman geçmiş, yaşım geçmiş bilmedim..

Bir de baktım, ben ne zaman yetmişim..

Önüme, kalem kâğıdı serdiler..

Yollarıma şarkı, şiir döktüler..

Yetmişinde, sen şairsin dediler..

Merasimle elbisemi verdiler..

Şaka gibi, tersten tuttum kulağı..

Doğru gittim, şaşırmadım sokağı..

Zaman bana , hep tersine çalıştı..

Onsekizden bir gün bile taşmadı..